środa, 24 lipca 2013

Wrodzona odporność na umieranie

Istota dziewięćdziesięciodwuletnia
przestaje się starzeć i trwa niezmiennie,
u schyłku

a dzień coraz dłuższy, sen zamiast odnawiać,
zaledwie oddziela momenty

opiekunki przychodzą i odchodzą,
 podłoga lśni, kwiat w doniczce kwitnie,
a pieczywo smakuje jak w dzieciństwie

cuda dzieją się coraz częściej,
bo każdy dzień jest niezapominajką.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz