czwartek, 24 grudnia 2015

Republika niewczesnych kolesi

Obywatele Pomorii. Zdajcie się na drogowskazy
prowadzące do kieszeni szytych wkoło dupy.

Łączcie się i zakładajcie stowarzyszenia
wspierające zbiórki środków na rzecz ośmioramiennych przekąsek
i szerokich nosów.

Zaprzeczajcie. A jeśli ręka wkręca się w maszynę,
jeśli ścięgna nie wytrzymują udźwigu,
a kostki w nadgarstku łamią się, mówcie,
że to nie wasza dłoń.

Kręgosłup niech milcząc pęka na trzy.
Niech pada przemysł na raz, lasy zapłoną na dwa,
a róże rozpłaczą się deszczem.

Wieś niech wejdzie w człowieka,
Pomoria niech wiecznie trwa,
a pająk niech wlezie w nogawkę
przeciętnemu i gryzie za karę,
za przeciętność.

Bo nieprzeciętnym być to świństwo,
ale opłacalne. Kraść miliony, to zaledwie
odebrać złotówkę słabszemu i śmiać się, że taki to czas.

Ty, który nie kradniesz, zbierasz z dywanu paprochy,
a inni się kłaczą bez przeszkód,

bo mają za mało.

1 komentarz:

  1. Przepraszam, że użyłam w wierszu słowa dupa. Ale nie było innego wyjścia. Pozdrawiam świątecznie.

    OdpowiedzUsuń